dilla við fannst í 1 gagnasafni

3 dilla kv. (18. öld) ‘ennisband, léleg húfa, horn á skýluklút; kúaskítsklessa’; dilla s. ‘dingla, vagga sér; raula og vagga barni í svefn; sveifla mjúklega til: d. röddinni’; dill h. ‘mjúkar tónsveiflur, lágvært vögguraul’; dillivakur l. ‘mjög þýður, einkum á skeiði (um hesta)’. Sbr. fær. dilla ‘hristast, róa í spikinu’, nno. dilla ‘dingla, skjálfa, hlaupa fram og aftur’, dill ‘fiskseiði’, dill ‘einfalt smálag’; sæ. máll. dilla ‘dingla (rófunni)’. Sk. nno. dila ‘sveiflast fram og aftur’, dilta ‘tifa, tölta’ og dilka (s.m.). Sjá daldra, dalla (2), della (1) og dulla; sbr. einnig dilla við ‘daðra eða dalla við’. Um frændlið utan germ. er allt óvíst, sbr. þó arm. dołam ‘titra’. A. Torp telur að dilla sé ung hljsk.-mynd (með i) við dalla (2). Svo þarf ekki að vera og útbreiðsla orðstofnsins og afleiddar myndir mæla gegn því; dilla e.t.v. < *delliōn.