dinarður fannst í 1 gagnasafni

dinarður k. (18. öld) ‘morgunverður, miðdegisverður’. To., líkl. úr d. diner, ættað úr fr. dîner < ffr. disner, sbr. fr. déjeuner ‘borða morgunverð’, úr dis- og mlat. dējunāre ‘fasta’, eiginl. ‘hætta að fasta’.