dokkr fannst í 1 gagnasafni

dökkur, †døkkr, †do̢kkr l. ‘dimmleitur, dimmur, myrkur; torskilinn’; dökkvi k. ‘dimma; dökkur blettur’; dökkva óp.s. ‘dimma’; dekkja s. ‘gera dökkt, gera dekkra’. Sbr. fær. døkkur ‘dimmleitur,…’, nno. døkk, dokk, dekk, frísn. (hljsk.?) diunk (s.m.). Sk. (hljsk.) sæ. máll. dunken ‘rakur, mollulegur’, þ. dunkel, fhþ. dunkal, tunkal, tunchar ‘dökkur’ (germ. *dankw-, *denkw-, *dunkw-); sbr. hett. dankuiš ‘dökkur, svartur’, kymbr. dew (< *dhengu̯os) ‘þoka, reykur, molla’, af ie. rót *dhen-g- < *dhem-g-, sk. dámur og dimmur. (Físl. døkkr, do̢kkr < *dankwia-, *dankwa-).