dordinglar fannst í 5 gagnasöfnum

dordingull -inn -dinguls; -dinglar við fylgdumst með dordinglinum

dordingull nafnorð karlkyn

kónguló sem býr til vef í húsi


Fara í orðabók

dordingull k. (17. öld) ‘húsakönguló; fiskikarl’. Líklega frekar úr *dorgdingull, eiginl. ‘sá sem hangir í dorginni sinni’, en að forliðurinn eigi eitthvað skylt við fe. dora ‘humalfluga’. Ath. dordi og dorri (2).


dornikar, dorningar k.ft., dornikur kv.ft. (18. öld) ‘einsk. skinnsokkar’. Einnig kemur fyrir ummyndunin dordinglar í sömu merk. og dorningar ‘sjóvettlingar’. Orðið á upphafl. við fótabúnað duggara frá Doornik í Belgíu (einsk. vatnstígvél) og e.t.v. líka við sjóvettlinga sem þeim voru seldir; sbr. og dollar ‘skinnsokkar’, e.t.v. < *dorlar einsk. smækkunarorð. Sjá durrar.