drátta fannst í 6 gagnasöfnum

dráttur Karlkynsnafnorð

Drættir Karlkynsnafnorð, örnefni

dráttur -inn dráttar; drættir komið er að drætti í lottóinu; drátt|mynd; dráttar|átak

dráttur nafnorð karlkyn

það að draga e-ð

hesturinn var notaður til dráttar og burðar


Sjá 5 merkingar í orðabók

dráttur no kk (það að draga)
dráttur no kk (töf)
dráttur no kk (svipmót)
dráttur no kk (lína, strik)
dráttur no kk (samfarir)

dráttur
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti töf
[skýring] á lestun og losun, biðdagar
[enska] demurrage

dráttur
[Lísa (landupplýsingar á íslandi fyrir alla)]
[enska] dragging

dráttur
[Raftækniorðasafn]
[þýska] Ziehen,
[enska] drawing

dráttur kk
[Tölvuorðasafnið] (í tölvuteiknun)
[skilgreining] Það að flytja til myndeiningar á skjá með því að nota benditæki.
[skýring] Dráttur getur farið fram með því að stutt er á valhnapp og honum haldið niðri um leið og bendirinn er færður til á skjánum.
[enska] dragging

dráttur, †dráttr, †dró̢ttr k. ‘það að draga; það sem dregið er; dragferja; töf; sog, brimsúgur vöxtur í á; (sársauka)kippur; lína í svipmóti eða mynd,…’; sbr. fær. dráttur, nno. drått, sæ. máll. drätt, d. dræt ‘það að draga,…’, ne. draught (s.m.), mholl. dracht, drecht, fhþ. traht, nhþ. tracht ‘burður, byrði’; dráttur < *drahtuʀ, af so. draga (sbr. lat. tractus af trahō), anorr. og vgerm. orðmyndirnar líkl. < *drahti-. Af dráttur er leidd so. drátta ‘muna um’ og lo. dráttull ‘síngjarn, nískur’. Sjá draga og dróg; ath. drótt (2).