durða sig fannst í 1 gagnasafni

durða kv., einkum í ft. durður (nísl.) ⊙ ‘léleg flík’; durða sig s. ‘dúða sig, tína á sig spjarirnar’; durðulegur l. ‘illa eða ósmekklega til fara’. Upphafl. merk. orðsins er líkl. ‘lafadusl’ e.þ.u.l., sk. dyrðill (s.þ.).