dusli fannst í 2 gagnasöfnum

dusill Karlkynsnafnorð

dusl Hvorugkynsnafnorð

dusla Sagnorð, þátíð duslaði

dusi k. ‘piltungur; meðalstór hákarl’; dusalegur l. ‘letilegur,…’; dusill k. ‘tuska, dula; mannleysa; †eldsheiti í þulum (líkl. falinn eldur eða daufur logi)’; sbr. dusil- forliður í niðrandi merk., t.d. í dusilmenni, dusilhross. Líkl. er dusungur, dúsungur k. ‘seinlátur en seigur maður’ af þessum sama toga; sbr. og nno. dusen ‘doðalegur, drungalegur’; annars virðist annað tákngildi orðstofnsins ɔ ‘e-ð þétt, samanvöðlað eða flækt’ koma fram í sumum fyrrnefndra orða eins og t.d. dusill ‘tuska, dula’. Sjá dusla, dusa, dúsa (3 og 4); ath. dúsa (1 og 2).


dusla s. (16. öld) ‘dunda, dútla, gaufa’; dusl h. ‘dund, dútl; e-ð sem lafir’, sbr. lafadusl; sbr. nno. dusla ‘dunda, gaufa, dútla við e-ð’. Sjá dusa og dusi; dusla < *dusilōn, sbr. dusil-.


dusli, Dusli k. e.t.v. pn.; sbr. dusla (v.l. dulsa) konr í Yt.; e.t.v. sk. dusi og dusill.