dusti fannst í 4 gagnasöfnum

dust -ið dusts dust|kenndur

dusta dustaði, dustað dusta af sér snjóinn

dust nafnorð hvorugkyn

fínleg korn, fínt ryk


Fara í orðabók

dusta sagnorð

fallstjórn: þolfall

hrista af (e-u/sér) ryk, snjó o.þ.h.

hún dustaði af sér snjóinn

ég dusta mottuna á hverjum degi

dusta rykið af <gömlum hugmyndum>


Fara í orðabók

1 dust h. ‘ryk, duft’; dusti k. (s.m.); dusta s. ‘sópa’. Sbr. fær., nno. og sæ. máll. dust ‘ryk’, d. dyst ‘méldust’. Tæpast to. úr mlþ. dūst ‘ryk, hismi’, sbr. nhþ. dunst ‘gufa, móða’, heldur samnorr. orð og sk. dusa og dusla; eiginl. ‘e-ð sem fýkur’ e.þ.h.


2 dust h. † ‘riddarakeppni, burtreið; viðureign’; dustera s. ‘ríða burtreið’. Sbr. sæ. dust, d. dyst, fær. dystur ‘kappleikur, barátta,…’. To. úr mlþ. dust, diost < ffr. joste, juste ‘stríðsleikur, burtreið’, leitt af mlat. juxtāre ‘ríða burtreið’, eiginl. ‘setja samhliða’, af lat. juxtā ‘nálægt, við hliðina á’; ath. þúst (3).