efstur fannst í 7 gagnasöfnum

efri efri; efra efri deild STIGB hástig efstur

efstur efst; efst þetta er efsta stig fáfræðinnar STIGB miðstig efri

efri lýsingarorð

lengra uppi

hann býr á efri hæð hússins

<mynd af skáldinu> á efri árum


Fara í orðabók

efstur lýsingarorð

lengst uppi, hæstur

efsta hæð hússins er til sölu

hann var efstur á prófinu


Fara í orðabók

efri lo
vera hniginn á efsta aldur
bera efra skjöld af <Ítölum>
á efsta dómi
á efsta degi

Orðið efstur er ekki borið fram „evstur“. Réttur framburður er „efstur“.

Lesa grein í málfarsbanka

efri lo
[Læknisfræði]
samheiti upp-
[skýring] Vísar í það sem er ofar eða snýr upp.
[latína] supero-,
[enska] supero-

upp
[Læknisfræði]
samheiti efri
[skýring] Vísar upp eða í það sem er ofar.
[gríska] ana-,
[enska] ana-

upp-
[Læknisfræði]
samheiti efri
[skilgreining] Sem liggur ofar í líkamanum (nær hvirfli) eða ofan við staðbundið viðmið.
[latína] superior,
[enska] superior

efri, †øfri l.mst. ‘hærri; síðari’; efstur l.hst. ‘hæstur; síðastur’. Sbr. fær. evri, evstur, nno. og d. øvre, sæ. övre (< *uƀizan-); en fe. yferra, fhþ. ubaro, fpers. upara-, lat. superus ‘efri’, gr. (h)ypér. Sjá of (3) og yfir (1). Sumir ætla að efri og efstur í merk. ‘síðari, síðastur’ sé af öðrum toga og sk. af og af(u)r (2). Ástæðulaust, sbr. að ofarl(eg)a er líka notað um tíma.


eftri, efstur, †eptri, †epztr, einnig aftari, aftastur l. mst. og hst. sk. aftur og eftir.