enda fannst í 7 gagnasöfnum

enda Sagnorð, þátíð endaði

endi Karlkynsnafnorð

endir Karlkynsnafnorð

enda 1 enti, ent enda loforð sitt

enda 2 endaði, endað enda ævina

enda 3 enda kom hann of seint; enda þótt biðin væri löng

endi -nn enda; endar binda enda á umræðurnar; enda|dagur

endir -inn endis; endar

enda samtenging

samtenging, felur í sér röklega niðurstöðu eða ályktun (útheimtir umröðun frumlags og sagnar)

fjöldi fólks var í miðbænum enda var veðrið gott

búðin gengur vel enda selur hún vandaða vöru


Sjá 2 merkingar í orðabók

enda sagnorð

taka enda, stoppa, hætta

limgerðið endar við húsvegginn

sagan endar á óvæntan hátt

fótboltaliðið endaði í þriðja sæti keppninnar

vera að enda við að <klippa runnann>

það endar með því að <hann verður rekinn>


Sjá 2 merkingar í orðabók

endi nafnorð karlkyn

ysti bútur e-s

endinn á <bandinu; fjölinni; veginum>


Sjá 2 merkingar í orðabók

endir nafnorð karlkyn

það þegar e-u er lokið

endirinn á <sögunni; ferðalaginu>


Fara í orðabók

endi no kk (ysta brún)
endi no kk (endalok)
endi no kk (bútur)

endir no kk
<þetta> bindur endi á <verkið>
<sumarfríið> fær <snöggan; óvæntan> endi
<þetta atvik> gerir endi á <þessu>
binda endi á <áhrif þeirra; þetta ástand>
endirinn varð sá að <skjölin voru gerð opinber>

Athuga muninn á orðunum endi (aukaföll enda) og endir (þgf. endi, ef. endis). Orðin beygjast eins í fleirtölu.

Lesa grein í málfarsbanka


Ferðin fékk óvæntan endi. Erfiðleikarnir fengu farsælan endi.

Lesa grein í málfarsbanka


Orðasambönd með orðinu endi:

Binda enda á eitthvað.
Frá upphafi til enda.
Á endanum gat hann gert þetta.
Ferðin var á enda.
Þetta ætlaði engan enda að taka.
Nú sjáum við fyrir endann á þessu.

Lesa grein í málfarsbanka


Frekar er mælt með því að segja í upphafi skyldi endinn skoða en „í upphafi skyldi endirinn skoða“.

Lesa grein í málfarsbanka

endi
[Læknisfræði]
[latína] extremitas

endi
[Læknisfræði]
[enska] termination,
[latína] terminatio

niðurstaða kv
[Stjórnmálafræði]
samheiti ályktun, endir, lok
[enska] conclusion

enda st. ‘að því tilskildu; auk þess; jafnvel, reyndar’; sbr. fær. enntá, nno. endda, endå ‘allt um (það)’, sæ. ändå ‘jafnvel þá’; líkl. < *anþi þauh, sbr. en (2) og þó (s.þ.).


endi k. ‘ysta brún, fremsti eða aftasti hluti e-s; endalok; stuttur spotti af e-u; rass’; endir k. ‘endalok’ (< *andian-, *andia-ʀ). Sbr. fær. endi, nno. og d. ende, sæ. ände, ända, gotn. andeis, fe. ende, fhþ. enti, anti ‘endir, endi’. Sk. forsk. and-, sbr. ennfremur gr. antíos ‘gegnt’, fi. ánta-ḥ ‘landamæri, endi, brún’, ántya-ḥ ‘sem er á endanum, síðastur’. Af no. endi (endir) er leidd so. að enda (þt. endaði, enti) ‘ljúka, ljúkast; efna, halda’, sbr. fær. og nno. enda, sæ. ända, d. ende, fe. endian, fhþ. entōn. Sjá and-, endur, Endill og enni.