enna fannst í 6 gagnasöfnum

enn ekki kominn enn; enn betur; enn þá (sjá § 12.7 í Ritreglum)

enni -ð ennis; enni ennis|holur; ennis|spöng

enn atviksorð/atviksliður

núna sem hingað til

býrðu enn í sama hverfinu?

hann vinnur enn á sama staðnum


Sjá 4 merkingar í orðabók

enni nafnorð hvorugkyn

efsti hluti andlits ofan við augu

sitja eftir með sárt ennið

verða fyrir vonbrigðum; missa af góðu tækifæri


Fara í orðabók

Rétt er með farið að segja sitja eftir með sárt enni(ð) en ekki „sitja eftir með súrt enni(ð)“. Hins vegar er sagt verða að bíta í það súra epli.

Lesa grein í málfarsbanka

enni
[Læknisfræði]
[enska] forehead,
[latína] frons

2 en, †enn st., aðaltenging (gst.); sbr. fær. og nno. enn (d. rúnar. jan, an), fe. og ne. and ‘og’, fsax. endi, fhþ. anti, enti, unti, nhþ. und (s.m.). Líkl. sk. fi. átha ‘síðan, svo’, fpers. ada ‘sömuleiðis’, lith. iñt ‘eftir’; e.t.v. af sömu rót og fs. í (< *in < *eni).


1 enn ao. ‘aftur, á ný, framvegis’; ennþá ao. (s.m.). Sbr. fær. og nno. enn, sæ. än, d. end(nu); < *anþi; sbr. fe. end ‘fyrr’ (< *andiz), fhþ. enti ‘áður’, lat. ante ‘fyrr, á undan’. Sk. and-, endur og eð(u)r (1). Upphafl. merk. orðstofnsins var ‘á móti’ eða ‘gegnt’, og því gat hann átt jafnt við það sem við blasti hvort sem litið var til baka eða fram á við; sbr. og enna † ‘ennþá’ < enn + viðsk. -na.


2 †enn ákv.gr. Sjá inn (1) og hinn.


enni h. ‘andlitshlutinn ofan við augun (og neðan við hársrætur); hjalla- eða hlíðarbrekka, fjallsmúli’; sbr. fær. enni (s.m.), nno. enne, sæ. máll. änne ‘andlitið ofan augna’, fhþ. andi, endi (s.m.), lat. antiae ‘ennislokkar’; enni < *anþia- sk. and-, endur og enn (1), eiginl. ‘það sem snýr gegnt manni’ e.þ.u.l.