erður fannst í 1 gagnasafni

erð(u)r k. † ‘getnaðarlimur karlmanns’ (í skáldamáli). E.t.v. sk. erði og örðugur og upphafl. merk. ‘grein, limur, vaxtarhnúður’ e.þ.u.l. Líkl. upphafl. s.o. og reður (s.m.), fær. reð(u)r, nno. red, rêr; hljóðavíxlanin einsk. skrauthvörf, sbr. ars: rass, argur: ragur. Sjá reður.