ergin fannst í 5 gagnasöfnum

erg 1 -ið ergs; erg

erg 2 -ið ergs í gríð og erg

ergi -n ergi í gríð og ergi

erg nafnorð hvorugkyn eðlisfræði

mælieining á vinnu og orku (10(−7) júl)


Fara í orðabók

erg
[Læknisfræði]
[enska] erg

erg hk
[Uppeldis- og sálarfræði]
[skilgreining] ásköpuð sáleðlisfræðileg hneigð, sem leiðir til þess, að greiðlegar er brugðist við tilteknum áreitum en öðrum, að viss geðbrigði vakna fremur gagnvart þeim, og að hafist getur athafnarás, sem öðrum fremur verður að algerri marksækni
[enska] erg

ergi
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] samkynhneigð, kynhverfa.

ergi kv. ‘geðvonska, gremja; ákafi; máttvana viðleitni; †losti, bleyði, kynvilla’; ergja kv. ‘gremja; ákafi; ágirnd’; ergja s. ‘hrella, skaprauna’; ergjast ‘verða skapstyggur’. Sbr. fhþ. argi, mhþ. ergi ‘vonska, níska’ og nno. erga, fe. iergan ‘draga kjark úr’. Sjá argur og ragur.


ergin h.ft. † ‘selkofar’. To. úr fír. airghe ‘selstaða, sumarbeitiland fyrir sauðfé’; sbr. ærgin.