erjur fannst í 5 gagnasöfnum

erjur -nar erja eiga í sífelldum erjum

erjur nafnorð kvenkyn fleirtala

ósamkomulag, illdeilur

eiga í erjum við <hana> út af <þessu>


Fara í orðabók

1 erja s. ‘plægja; starfa, sýsla’ (þt. arði, erjaði); erja kv. ‘plægt land; starfsemi, sýslan’. Sbr. sæ. máll. ärja, fe. erian, fhþ. erren, gotn. arjan, lat. arāre ‘plægja’. Sjá arður.


2 erja kv., einkum í ft. erjur ‘brösur, skærur’; erjusamur l. ‘ófriðsamur, áleitinn’; erja s.: e. á e-n ‘ráðast á e-n’. Líkl. sk. erill, ern og erra fremur en yrja (2) og ör (2).