erra fannst í 2 gagnasöfnum

erra kv. ‘vígahugur’; errur kv.ft. ‘brösur, skærur’; erring kv. ‘dugnaður; hreystiverk; rósta’; erróttur l. ‘árásargjarn’; errinn l. ‘herskár, deilugjarn; harðsnúinn; argur, viðskotaillur’. Sbr. fær. erra ‘taka rögg á sig,…’, errin ‘hughraustur, rogginn’; (< *erz-). Líkl. sk. fe. eorre, yrre, fsax. irri ‘reiður, bitur í skapi’, fe. eorsian, iersian ‘sýna e-m óvild’. Sbr. ennfremur gotn. airzeis, fhþ. irri ‘villtur’, lat. errāre ‘villast, skjátlast’ (eiginl. fara um í blindni). Sjá irrast og orri (1) og ennfremur erja (2) og ern sem eru vísast af sömu frumrót.