fánast fannst í 7 gagnasöfnum

fána Sagnorð, þátíð fánaði

fána -n fánu; fánur, ef. ft. fána

fána nafnorð kvenkyn

dýraríkið á ákveðnum stað


Fara í orðabók

Orðið fána (lat. fauna) merkir: dýraríki.

Lesa grein í málfarsbanka

fána
[Læknisfræði]
samheiti dýraríki
[enska] fauna

dýraríki
[Landafræði] (5.0)
samheiti fána
[enska] fauna

fana s. (17. öld, G.A.) ‘flana eða ana áfram’ (eins í hdr. í Bodleiansafni). Líkl. rit- og/eða prentvilla fyrir fána s., sbr. fána s. (19. öld) ‘gana áfram eins og flón’ og fánast s. ‘haga sér flónslega’, en sagnir þessar eru leiddar af fáni (2) (s.þ.). (Tæpast með upphafl. a og sk. fön (s.þ.)).


1 fána kv. (17. öld) ‘hermerki, fáni, flagg’, sbr. †fani, fáni (1) (s.m.); fána kv. ‘e-ð stórt, mikið af e-u’, sbr. fánustór, er líkl. s.o. og þá tekið mið af stórum fánadúk. Sjá fáni (1).


2 fána kv. (nísl.) ‘dýraríkið’. To., sbr. d. og þ. fauna (s.m.) < lat. Fauna ‘dýragyðja’. Sjá fán (2).