fana fannst í 4 gagnasöfnum

fön -in fanar; fanir

fön nafnorð kvenkyn

fjöður utan stafsins, flati hluti fjaðrarinnar


Sjá 2 merkingar í orðabók

fana s. (17. öld, G.A.) ‘flana eða ana áfram’ (eins í hdr. í Bodleiansafni). Líkl. rit- og/eða prentvilla fyrir fána s., sbr. fána s. (19. öld) ‘gana áfram eins og flón’ og fánast s. ‘haga sér flónslega’, en sagnir þessar eru leiddar af fáni (2) (s.þ.). (Tæpast með upphafl. a og sk. fön (s.þ.)).


fön kv. ‘tálknblað; fiður á fjöðurstaf; húðfit milli uggageisla’; sbr. fær. fon h. ‘dust(lag), dúnn’, nno. fån (fan, føn) kv. ‘dust, fölski, lín- og jurtatrefjar’, sæ. máll. fan, ft. fanor ‘fiður á fjöðurstaf’; fön < germ. *fa-nō af ie. *pē-, *- ‘blása’, sbr. germ. *fas-, ie. *pes- í fönn (1) og fösull. Sjá fengrani og fenja (1).