feilan fannst í 2 gagnasöfnum

feila kv. ‘feimni, óframfærni’; feila s. ‘blygðast sín; skjátlast; †hræða’; feil h., feill k. ‘galli, mistök’; feilinn l. ‘uppburðarlítill; duglaus’; feilni kv. ‘feimni, óframfærni’. To. úr mlþ. feilen ‘bregðast’ < ffr. failler (s.m.), ættað úr lat. fallere. Sjá fallera. Sumar merkingar og myndir ísl. orðsins (t.d. feil(l) ‘galli’) eru yngra tökugóss úr d., sbr. d. fejl sem er sömu ættar.


feilan k. fnorr. aukn.; < fír. fáelan, smækkunarorð af fáel ‘úlfur’, eiginl. ‘litli úlfurinn’.