fel fannst í 6 gagnasöfnum

fela Sagnorð, þátíð faldi

fela Sagnorð, þátíð fól

fela 1 faldi, falið þótt við felum/feldum hlutinn

fela 2 fól, fólum, falið/fólgið þótt við felum/fælum honum stjórnina

fela sagnorð

fallstjórn: þolfall

setja (e-ð) á leynilegan stað

hún faldi peningana í skápnum

ég fel sælgætið fyrir börnunum

fela sig


Sjá 3 merkingar í orðabók

Sögnin fela beygist bæði veikt og sterkt.
1) Kennimyndir veikrar beygingar: fela, faldi, falið.
2) Kennimyndir sterkrar beygingar: fela, fól, fólum, falið (fólgið).

Lesa grein í málfarsbanka

hylja
[Lísa (landupplýsingar á íslandi fyrir alla)]
samheiti dylja, fela
[enska] mask

fel kv. † ‘laki, felling á flík’; feljóttur l. ‘með fellingum’, sbr. og Feljur kv.ft. örn. (um öldur í landslagi). Sbr. nno. fele kv. ‘magahólf (vinstur?) í jórturdýri’; fel < *faljō af ie. *pel- ‘brjóta saman, beygja, hrukka’. Sjá falda, -faldur, feldur, felling og fylja (2); ath. felga.


1 fela kv. (18. öld) ‘hnaus eða torfa til að fela eld; (í ft.) leyni, fylgsni’: vera í felum. Af sama toga eru feluleikur og felingarleikur k. (s.m.). Sjá fela (2).


2 fela (st. og v.)s. (þt. faldi, fól, †fal) ‘leyna, dylja, láta á hulinn stað; trúa e-m fyrir e-u, skilja eftir í umsjá e-s; †jarða, greftra’; sbr. fær. fjala ‘leyna’, sæ. máll. fjäla, fsæ. fiæla, fiala ‘geyma’, gd. fiælæ, fialæ ‘dylja’ (frnorr. rúnar. felᴀhekᴀ, fᴀlᴀhᴀk, ɔ felk, falk). Sbr. einnig fe. féolan ‘leyna; trúa fyrir’, fsax. bifelhan ‘afhenda, trúa fyrir, greftra’, fhþ. bifel(a)han ‘dylja, afhenda, treysta fyrir, greftra’, gotn. filhan ‘greftra’. Uppruni ekki fullljós; fela < germ. *felhan; e.t.v. sk. fprússn. pelkis ‘kápa’ af ie. rót *pel- ‘hylja’ í fsl. pelena, rússn. pelená ‘reifar, dúkur, dula’, lat. pallium ‘rúmteppi’, lith. plėvė̃ ‘þunn húð, himna’. Ath. falur (1), fila (2), fild, Fíli, Fjalar(r), fjálgur, Fjölnir (1); sjá fóli, fólginn, fúlga og fylgsni. Af so. fela er leitt fela kv. (ft. felur) ‘leyni, felustaður’ (s.þ.). Fallin forsk. eiga e.t.v. þátt í sumum merkingartilbrigðum ísl. so. fela ‘trúa e-m fyrir e-u, fela umsjá e-s’ og e.t.v. ‘greftra’ < *bi-felhan.