fetta fannst í 4 gagnasöfnum

fetta Kvenkynsnafnorð

fetta Sagnorð, þátíð fetti

fetta 1 -n fettu; fettur, ef. ft. fettna fettur og brettur

fetta 2 fetti, fett fetta sig og bretta; fetta fingur út í vinnubrögðin

fetta nafnorð kvenkyn

gretta í andliti

fettur og brettur


Fara í orðabók

fetta sagnorð

fallstjórn: þolfall

fetta fingur út í <þetta háttalag>

finna að því, amast við því, agnúast út í það

fetta sig

gera ýmsar sveigjur á líkamann

sveigja líkamann (afturábak)

gretta sig

fetta sig og bretta

gera ýmsar sveigjur á líkamann

sveigja líkamann (afturábak)

gretta sig

fetta upp á trýnið

gera ýmsar sveigjur á líkamann

sveigja líkamann (afturábak)

gretta sig


Fara í orðabók

fattur l. ‘sveigður aftur á bak, reigður’; sbr. fær. fattur, nno. fatt (s.m.); < *fanta-, sk. lat. pandus ‘sveigður, boginn’, pandō ‘beygi’. Af fattur er leitt no. fetta kv. ‘sveiging, andlitsgretta’ og so. fetta ‘reigja (sig), gretta sig’; sbr. fær. og nno. fetta ‘reigja sig (aftur á bak)’.


fetta s. ‘reigja; gretta’; sbr. fær. og nno. fetta ‘reigja, sveigja’; fetta kv., eink. í ft. fettur ‘reigingar, grettur’: fettur og brettur; -fettir k. í †laufafettir ‘refur’. Sjá fattur.