firnari fannst í 1 gagnasafni

3 firn l., einkum í mst. firnari † ‘fjarlægari að ættartengslum, fjarskyldari’. Lo. þetta kemur lítt fyrir í frst. og sýnist ekki eiga sér beinar hliðstæður í öðrum norr. málum, sbr. þó fær. firnast s. ‘forðast e-n, draga sig í hlé (af feimni eða ótta)’ sem gæti verið leitt af frst. firn. Orðið er sk. þ. fern, en svarar þó ekki til þess, sbr. mhþ. vërne, vërren(e), fhþ. ferrana af ferro ‘fjarri’. E.t.v. svarar firn, firnari til fhþ. firni, gotn. fairneis ‘gamall’ (sjá forn); < *fernia-; og geymir upphafl. staðarlega merkingu orðstofnsins; sbr. gr. pérā ‘lengra’, tokk. A pärne, tokk. B parna ‘utan við’. Sjá firn (1 og 2), firra, fjarri og forn.