firrast fannst í 5 gagnasöfnum

firra Sagnorð, þátíð firrti

firra 1 -n firru; firrur, ef. ft. firra firru|legur

firra 2 firrti, firrt firra sig vandræðum

firrast firrtist, firrst

firra nafnorð kvenkyn

fjarstæða, vitleysa

honum finnst undirskriftasöfnunin hin mesta firra


Fara í orðabók

firra sagnorð

fallstjórn: þolfall + þágufall

losna undan (e-u)

hann segir þetta til að firra sig vandræðum


Fara í orðabók

firrast sagnorð
fornt

forðast (e-ð)


Fara í orðabók

firra kv. ‘fjarstæða, vitleysa’; vísast tengt ao. fjarri (s.þ.); firra s. ‘fjarlægja, taka burt; losa við, svipta’; firrast ‘forðast, halda sig fjarri’. Sbr. fær. firra ‘reka burt, fjarlægja’, firrast fyri s.s. firnast fyri ‘forðast e-n (vegna feimni eða ótta)’; líkl. fremur leitt af mst. firr en beint af fjarri. Sbr. fe. āfierran, fíersan, fhþ. firren ‘fjarlægja’. Af firra s. er leitt no. firring kv. ‘fjarlæging, brottnám, forðun,…’. Sjá firr, firta og fjarri.