fjarri fannst í 6 gagnasöfnum

fjarri STIGB fjær, fjærst (sjá § 14.4.1 í Ritreglum)

fjarri forsetning/atviksorð

langt frá, ekki nálægur

hann var fjarri þegar gesturinn kom

kofinn stendur fjarri mannabyggðum

leikkonan lifir rólegu lífi fjarri sviðsljósinu

halda sig fjarri

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa

vera fjarri góðu gamni

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa

vera illa fjarri

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa

það er fjarri sanni

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa

því fer fjarri

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa

það er <mér> fjarri skapi

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa

taka <því> fjarri

missa af einhverju (skemmtilegu)

neita því algerlega

það er langt frá því að vera satt

ég geri það mjög ógjarnan

það er langt frá því að vera rétt

vera fjarverandi og það kemur sér illa


Fara í orðabók

fjarri ao
viti sínu fjær
verða viti sínu fjær
vera viti sínu fjær
<þetta> er fjarri sannindum
<þetta> er fjarri öllum sannindum
Sjá 13 orðasambönd á Íslensku orðaneti

fjarlægur
[Erfðafræði]
samheiti fjarri
[enska] distal

fjarri, †ferri ao. ‘langt í burtu’; sbr. fær. fjarri, nno. fjerr, sæ. fjär, gd. fjær, fe. feor(r), fsax. ferr, ferro, fhþ. ferro, gotn. fairrai (s.m.). Sbr. ennfremur gr. pérā ‘lengra burt’, lat. per-egrē ‘erlendis’ (af ager ‘akur’), fi. párā ‘áfram, lengra’, arm. heri ‘langt burtu’. Vera má að ao. fjarri, ferri sé ákveðin fallmynd af týndu lo. (en nísl. lo. fjarr og fær. fjar eru vísast nýmyndanir); langa r-ið e.t.v. runnið frá -er-viðsk. (sbr. ísl. ofur (2), yfir (1) og lat. sup-er); *fjarr- < *fer-(e)r-az, ie. *per-er-os. Af fjarri er leitt ao. fjarran † ‘úr fjarlægð’, sbr. sæ. fjärran, fe. feorran(e), fhþ. ferrana, þ. fern. Sjá firin-, firn (1), firra, fjar-, fjara, fjarski, fjo̢rð, forn og fyrr.