fjol fannst í 1 gagnasafni

1 fjöl, †fjo̢l kv. ‘löng, þunn og flöt spýta’; sbr. fær. og nno. fjøl, sæ. fjöl, d. fjæl (s.m.). Sk. rússn. pol ‘fjöl, planki’, fi. phálaka- ‘borð, fjöl’, af ie. *pel- (*(s)phel-) ‘kljúfa’; fjöl gæti verið < *felō, en afleidd orð eins og fila, fíla ‘fjöl’ benda fremur á *felhō. Skyld fjöl, af ie. *pel- (*(s)phel-) ‘kljúfa’, eru líkl. flá (3), fleinn og flís (s.þ.). Ólíklegra er að fjöl sé sk. fold og Fala (2), af ie. *pel(ǝ)- ‘flatur’. Sjá Fjalir.


2 fjöl, †fjo̢l h. ‘fjöldi’; fjöl- forliður ‘marg-’. Sbr. fær. og nno. fjøl-, fe. feolu, fe(a)la, fsax. og fhþ. filu, filo, gotn. filu ‘mjög; mikið’; sbr. gr. polýs ‘margur’, fi. purú- ‘mikið’ (hljsk.); fjöl eiginl. nafngert hvk. af lo. *felu-ʀ. Af fjöl er leitt fjöld kv., sbr. fær. og nno. fjøld (< *feluðō) og fjöldi k., sbr. nno. fjølde (< *feluðan-), sbr. einnig so. að fjölga, sbr. fær. og nno. fjølga, sem raunar er dregin af lo. fjo̢lgr ‘margur’, sbr. nno. fjølg (s.m.) < *feluga-. Orð þessi eru af sömu rót og fleiri og fullur (s.þ.), ie. *pelǝ-.