flestur fannst í 6 gagnasöfnum

flestur flest; flest STIGB miðstig fleiri

margur 1 -inn margs enginn má við margnum

margur 2 mörg; margt margir menn; margt manna STIGB fleiri, flestur

margur nafnorð karlkyn

enginn má við margnum

einn gegn mörgum má sín lítils


Fara í orðabók

flestur lýsingarorð

næstum því allur

sólblómaolíu má nota í flestan bakstur

dvöl mín erlendis var að flestu leyti ánægjuleg

vera fær í flestan sjó

hafa fullt sjálfstraust til verkefna framundan


Fara í orðabók

margur lýsingarorð

margir

listamaðurinn er einstakur á margan hátt

margur maðurinn hefur reynt að yrkja

hér er meira um innbrot en margan grunar


Fara í orðabók

margur lo
hafa mörgum hnöppum að hneppa
fær í flestan sjó
<honum, henni> er fært í flestan sjó
vera fær í flestan sjó
hafa um <þetta> mörg orð
Sjá 19 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Lýsingarorðið margur stigbreytist þannig: margur – fleiri – flestur.

Orðið margur er aðeins nafnorð í orðtakinu: enginn má við margnum. Annars er það alltaf lýsingarorð.
.

Lesa grein í málfarsbanka


Orðatiltækið um auðugan garð að gresja merkir: margt er um að velja. Einnig: gott er um auðugan garð að gresja og ekki er um auðugan garð að gresja.

Lesa grein í málfarsbanka


Illa getur farið á því að nota orðasambandið mikið af einhverju um það sem er teljanlegt og eðlilegra væri að nota lýsingarorðið margur: Margir bílar (síður: „mikið af bílum“), margar flugvélar (síður: „mikið af flugvélum“). Einnig þykir mörgum sem lýsingarorðið margur fari betur með orðinu fólk: Margt fólk (síður: „mikið af fólki“).

Lesa grein í málfarsbanka

1 flestur l. hst. af margur; sbr. fær. flestir, nno., sæ., d. flest; < germ. *flaista-, sbr. gr. pleĩston. Sjá fleiri.


2 flestur l. (lh.þt.). Sjá flæsa.


flæsa kv. (18. öld) ‘smávegis vindflapur, dálítill (hey)þurrkur’; flæsa s. ‘blása smávegis (um vind)’: það flæsir í heyið; flæstur, flestur l. (eiginl. lh.þt.) ‘útblásinn, þaninn, flenntur’: flæstar nasir. Sbr. nno. flæsa ‘streyma, vella, sprautast’, flæse kv. ‘kát og hávaðasöm kona’, sæ. máll. flåsa ‘ákafakona’; flæsa s. < *flāsian. Sjá flása; sbr. †flé̢sino̢s kv. aukn.


margur l. ‘fjölskipaður; fjölbreyttur; alúðlegur, ræðinn’; sbr. fær. margur, sæ. máll. marg, fsæ. margher, hjaltl. mart(a) ‘fjölskipað’, og nno. marg-freisten, marg-ment; en orðmyndir þessar sýna að víxlmyndin margr við mang(u)r (1) hefur þekkst bæði í vnorr. og anorr. málum. Ekki er ljóst hvort hér er um hliðstæða mynd af rótinni *mer- í merja og mor að ræða eða hvort einungis r-ið er komið þaðan. Sjá mergð og ath. morð (2).