forðum fannst í 7 gagnasöfnum

forða Sagnorð, þátíð forðaði

forði Karlkynsnafnorð

forða forðaði, forðað forða lífi sínu

forði -nn forða; forðar forða|geymsla

forðum forðum daga

forða sagnorð

fallstjórn: þágufall

koma (e-m/e-u) undan (e-u), koma (e-m/e-u) burt

hann forðaði verðmætum úr húsinu

þau forðuðu bókunum frá eyðileggingu

forða sér

koma sér burt

guð forði mér frá því

koma sér burt


Fara í orðabók

forði nafnorð karlkyn

birgðir af e-u sem á að nota síðar

mýs safna forða til vetrarins

það er alltaf til forði af vítamínpillum heima


Fara í orðabók

forðum atviksorð/atviksliður

áður fyrr

forðum daga


Fara í orðabók

Sögnin forða merkir: koma undan, bjarga. Hún forðaði barninu frá bráðum bana. Það stangast á við merkingu orðsins þegar tekið er til orða á þessa leið: „Hún forðaði slysinu.“ Eðlilegra gæti verið að orða þetta fremur t.d. svona: Hún komst hjá slysi eða Hún forðaði sér frá því að lenda í slysi.

Lesa grein í málfarsbanka


Betur fer á að nota afstýra eða koma í veg fyrir en „forða“ í setningum á borð við gjaldþroti var afstýrt, hún kom í veg fyrir slys.

Lesa grein í málfarsbanka


Rétt er með farið að segja ekki verður feigum forðað né ófeigum í hel komið.

Lesa grein í málfarsbanka

auðlind
[Eðlisfræði]
samheiti forði
[enska] resource

verðmætaforði kk
[Hagfræði]
samheiti forði
[enska] store of value

forði kk
[Hagfræði]
samheiti verðmætaforði
[enska] store of value

forði
[Læknisfræði]
[skilgreining] Fæðukorn í frymi.
[enska] deuteroplasm

birgðir
[Upplýsingafræði]
samheiti forði
[enska] stock

birgðir kv
[Upplýsingafræði]
samheiti forði
[franska] approvisionnement,
[norskt bókmál] lager,
[enska] stock,
[þýska] Lager,
[danska] lager,
[hollenska] voorraad,
[sænska] forråd

birgðir
[Raftækniorðasafn]
samheiti forði
[þýska] Lager,
[enska] stock

vista so
[Tölvuorðasafnið]
samheiti forða
[skilgreining] Geyma varanlegt afrit af skrá á diski eða disklingi.
[skýring] Skráin er venjulega í tölvuminni þegar gefin er skipun um að vista hana.
[enska] save

forða s. ‘koma undan, bjarga’; forðast ‘sneiða hjá, varast’. Sbr. fær. forða ‘koma í veg fyrir, bjarga’, nno. forda ‘flytja, koma e-u áleiðis’, fsæ. forþa, fd. forde ‘koma áleiðis, stuðla að’, fe. (ge)forþian (s.m.). So. er leidd af germ. ao. *furþa ‘áfram, burt’, sbr. fe. forþ (ne. forth), nhþ. fort (s.m.). Af forða er leitt no. forði k. ‘birgðir, vistir; matarskammtur, †björg, hjálp’, sbr. nno. forde kv. ‘flutningur’. Sk. for- (3), fyrir og fara.


forðum ao. ‘áður, fyrrmeir’; sbr. fær. forðum, sæ. fordom, d. fordum. Uppruni umdeildur. Tæpast < *fornðum af *fornð, víxlmynd við fyrnd ‒ eða samsvörun við fi. prathamá- ‘fyrstur’, fremur < *forþom, *forþe(i)m, sbr. gotn. faur þamma, faur þis ‘fyrir það, áður’.