forurtir fannst í 1 gagnasafni

for-urtir, -yrtir kv.ft. † ‘viðbárur, ástæður, sakir’; sbr. fe. forwyrht, gotn. frawaurhts ‘synd, afbrot’, fe. forwyrcan, gotn. frawaurkjan ‘syndga, misgera’, sbr. verk og yrkja. Sjá forátta. -vaði k. ‘staður (sjávarhamar) sem vaðið er fyrir (t.d. um fjöru)’; -vöð h.ft. (í svipaðri merk.), sbr. að vaða fyrir e-ð, líkl. af so. *furwaðan, sbr. gotn. faurgaggan ‘ganga framhjá’.


-urtir kv.ft. viðsk. í orðinu †forurtir ‘ástæður, ásakanir, last’; -urtir eiginl. viðliður orðinn til úr sjálfstæðu orði *urt, ft. *urtir (< *-wurhti-), sbr. fsax. far-wurht, fe. for-wyrht, gotn. fra-waurhts ‘synd’, sbr. gotn. frawaurkjan ‘syndga’, fhþ. firwirken ‘skemma, syndgast’. Sjá forurtir, verk og yrkja; ath. forátta.