fríðka fannst í 1 gagnasafni

fríður l. ‘fallegur, †góður’; að borga í fríðu eða fríðum peningi ɔ í kvikfé, góðum gjaldeyri, út í hönd; sbr. fær. fríður, nno. frid, gsæ. frid, fe. frīd-hengest ‘fallegur hestur’. Upphafl. merk. e.t.v. ‘elskaður, ánægður’, sbr. og afleiddar so. eins og ísl. fríða ‘fegra, †elska’, gotn. freidjan ‘vernda, hlífa’, fhþ. frīten ‘annast, dekra við’. Af fríður er og leidd so. fríkka, fríðka, sbr. fær. fríðka (s.m.), nno. fridkast, frikkast ‘líta betur út, hressast’, og no. fríðindi h.ft. ‘hlunnindi, forréttindi’. Sumir ætla þó að fríður peningur, borga í fríðu og fríðindi séu af öðrum toga og sk. gr. peráō, fír. renim ‘sel’, lith. perkù ‘kaupi’. Tæpast rétt. Sjá fría, frjá, Fríð, friður, Frigg, fritt og frændi.