frítt fannst í 7 gagnasöfnum

fríður fríð; frítt fríður sýnum STIGB -ari, -astur

frír frí; frítt fá frían aðgöngumiða; frítt fæði STIGB -ari, -astur

fríður lýsingarorð

laglegur í andliti, fallegur

<koma> með fríðu föruneyti

koma með fylgdarliði


Fara í orðabók

frír lýsingarorð

ókeypis

það er frítt inn á leikinn


Sjá 4 merkingar í orðabók

fríður lo
borga <leiguna> í fríðu
í fríðu

frír lo
fá fríar hendur
vera á fríum fæti
gefa <hann> frían
setja <hann, hana> á frían fót
út á frían sjó

frítt ao

Frekar skyldi nota orðið ókeypis en frír eða frítt.

Lesa grein í málfarsbanka

fríður lo
[Hagfræði]

frí, frír l. (16. öld) ‘frjáls, óheftur, laus og liðugur’; frí h. ‘leyfi frá störfum, orlof; svigrúm, frjálsræði’; fría s. ‘frelsa (undan), losa við’. So. fría kemur að vísu fyrir í físl., en orðin eru sennil. öll to., fría ‘losa við’ úr mlþ. vrīen (s.m.), hin orðin úr síðari tíma d., sbr. fær. frí h., nno. frî l., fd. fri < mlþ. vrī ‘frjáls, óheftur’. Sjá fría, frjá, friður og frjáls.


fríður l. ‘fallegur, †góður’; að borga í fríðu eða fríðum peningi ɔ í kvikfé, góðum gjaldeyri, út í hönd; sbr. fær. fríður, nno. frid, gsæ. frid, fe. frīd-hengest ‘fallegur hestur’. Upphafl. merk. e.t.v. ‘elskaður, ánægður’, sbr. og afleiddar so. eins og ísl. fríða ‘fegra, †elska’, gotn. freidjan ‘vernda, hlífa’, fhþ. frīten ‘annast, dekra við’. Af fríður er og leidd so. fríkka, fríðka, sbr. fær. fríðka (s.m.), nno. fridkast, frikkast ‘líta betur út, hressast’, og no. fríðindi h.ft. ‘hlunnindi, forréttindi’. Sumir ætla þó að fríður peningur, borga í fríðu og fríðindi séu af öðrum toga og sk. gr. peráō, fír. renim ‘sel’, lith. perkù ‘kaupi’. Tæpast rétt. Sjá fría, frjá, Fríð, friður, Frigg, fritt og frændi.


fritt, †frítt l.h. ‘vært, friðsamlegt, kyrrt’: honum er hvergi frítt; eiginl. hvk. af lo. fríður (s.þ.).