frói fannst í 5 gagnasöfnum

fróa Sagnorð, þátíð fróaði

frór Lýsingarorð

fróa fróaði, fróað

fróa sagnorð

fallstjórn: þágufall

veita kynferðislega útrás

fróa <sér>


Sjá 2 merkingar í orðabók

fróa
[Læknisfræði]
samheiti lina
[skilgreining] Losa við sársauka, óþægindi, angist eða kvíða.
[enska] relieve

frár l. ‘fljótur, skjótur á fæti’, físl. einnig frór (s.m.); sbr. fær. fróur ‘kátur’ (sem kann þó að vera að nokkru ættað frá fróður eða d. to. fro (< þ. froh) ‘kátur, glaður’), fsax. frā, frō, fraho, fhþ. frao, frō ‘glaður’ og frouwen, frewen ‘gleðjast’; frár < *frawa-, sbr. mannsnafnið frawaradaʀ á frnorr. (sæ.) rúnar., sem gæti verið af þessum sama toga. Uppruni ekki fullljós; nú oftast talið í ætt við rússn. prygatь ‘hoppa’, prytь ‘hlaupasprettur’ og fi. právate ‘stekkur upp, hraðar sér’ (sem gæti þó haft upphafl. pl- og verið sk. flóa (1)). Aðrir hafa tengt orðið við lat. pro-, ísl. fram, Freyja (2) og Freyr (2) (s.þ.) og upphafl. merk. þá ‘framleitinn, röskur’, og er það fullt eins líklegt. Sjá frauki, freykja og frygð (1). Af lo. frár er líkl. leitt dvergsheitið Frár.


fró kv. ‘léttir, hugsvölun, bót, hvíld (frá þjáningum eða amstri)’; frói k. ‘léttir, hjálp’; fróa s. ‘friða, róa; hugga’; frór l. ‘rólegur, hugrór’. Uppruni óljós, en líkl. to. úr mlþ. vrō ‘glaður, ánægður’; sbr. fær. fróur, d. fro ‘glaður’. Mlþ. vrō (fhþ. frao, frō) svarar til ísl. frár og er oft talið sk. fi. pravá- (< *prou̯o-) ‘flöktandi’ og právate (< *préu̯etoi) ‘hoppa’. Sjá frár og frygð (1). F. Holthausen tengir fró við gr. praýs, prãos ‘blíður, þýður’, fi. práyas- ‘ánægja’ (sk. fría og friður). Tæpast rétt.