framar fannst í 5 gagnasöfnum

frama Sagnorð, þátíð framaði

frammi Atviksorð, stigbreytt

framur Lýsingarorð

frama framaði, framað

framar feti framar STIGB hástig framast/fremst

frammi hafa sig í frammi; standa frammi á; sitja frammi í

framur fröm; framt STIGB -ari, -astur

framar atviksorð/atviksliður
oftast með neitun

eftir þennan tíma, aftur

aldrei framar

ekki framar


Sjá 3 merkingar í orðabók

frammi atviksorð/atviksliður

á stað í húsi sem er nær útidyrum

hann var frammi í eldhúsi að vaska upp

bíddu frammi meðan við tölum saman


Fara í orðabók

framar ao

frammi ao
hafa alla króka í frammi
hafa allar klær í frammi
hafa sig í frammi
hafa í frammi andóf
hafa <ýmis> ráð í frammi
Sjá 28 orðasambönd á Íslensku orðaneti

framur lo

fram ao. ‘áfram, í ákveðna átt frá tilteknum stað; upp, inn: f. dalinn; út: f. að sjó; einnig um liðinn og ókominn tíma’; sbr. fær., nno., sæ. og d. máll. fram, d. frem (s.m.), fe. fram, from, ne. from, gotn. fram ‘frá, burt’, fhþ. fram ‘lengra, frá,…’. Líkl. upphafl. (t-laust) hvk. af lo. framur; < *frama-, sbr. úmbr. promom ao. ‘fyrst, fremst’. Sjá framur. Af fram eru mynduð önnur ao. eins og framan og frammi, so. frama(st) (sbr. frami) og mst.- og hst.myndir eins og framar og fremur (sbr. gotn. framis), framast og fremst. Sjá frá, framur, fremja, frómur og frum-.


framur l. ‘framgjarn, frekur; †ágætur, hraustur’; sbr. fsæ. framber ‘sem er framarlega, ágætur’, fe. fram ‘djarfur, hraustur’, ffrank. fram ‘gagnlegur’, gr. prómos ‘forvígismaður’, úmbr. promom ‘fyrst’. Af sömu rót og for- (3), lat. og gr. pro- ‘fyrr, á undan,…’, fjarri, fyrir og Freyja. Af framur er leitt no. frami k. ‘frægð, upphefð; hvatvísi’ og pn. Framarr k. Sjá frá, fram, frum- og frómur.