framast fannst í 5 gagnasöfnum

frama Sagnorð, þátíð framaði

framur Lýsingarorð

frama framaði, framað

framast 1 framaðist, framast

framast 2 eins og framast má verða STIGB miðstig framar

framur fröm; framt STIGB -ari, -astur

framast atviksorð/atviksliður

mest

hann leysti vandamálin eftir því sem hann framast mátti

eins og/sem framast <er unnt>

eins og helst er mögulegt


Fara í orðabók

fram ao. ‘áfram, í ákveðna átt frá tilteknum stað; upp, inn: f. dalinn; út: f. að sjó; einnig um liðinn og ókominn tíma’; sbr. fær., nno., sæ. og d. máll. fram, d. frem (s.m.), fe. fram, from, ne. from, gotn. fram ‘frá, burt’, fhþ. fram ‘lengra, frá,…’. Líkl. upphafl. (t-laust) hvk. af lo. framur; < *frama-, sbr. úmbr. promom ao. ‘fyrst, fremst’. Sjá framur. Af fram eru mynduð önnur ao. eins og framan og frammi, so. frama(st) (sbr. frami) og mst.- og hst.myndir eins og framar og fremur (sbr. gotn. framis), framast og fremst. Sjá frá, framur, fremja, frómur og frum-.


framur l. ‘framgjarn, frekur; †ágætur, hraustur’; sbr. fsæ. framber ‘sem er framarlega, ágætur’, fe. fram ‘djarfur, hraustur’, ffrank. fram ‘gagnlegur’, gr. prómos ‘forvígismaður’, úmbr. promom ‘fyrst’. Af sömu rót og for- (3), lat. og gr. pro- ‘fyrr, á undan,…’, fjarri, fyrir og Freyja. Af framur er leitt no. frami k. ‘frægð, upphefð; hvatvísi’ og pn. Framarr k. Sjá frá, fram, frum- og frómur.