fundvikka fannst í 1 gagnasafni

fundvika, fundvikka, fundfika s. (19. öld): f. (sér) ⊙ ‘krækja sér í, hnupla sér; veifa’; afbökun úr finnvitka (s.þ.), sbr. einnig fundvik (fundvip) h.ft.: fara að fundvikum ‘mistakast’, fara fundvipum ‘týnast, glatast’.