fylvingr fannst í 1 gagnasafni

fylving(u)r k. † sverðs- og fiskheiti (í þulum). Vafaorð og tæpast til ættfærslu fallið. Fiskheitið fylving(u)r kemur fyrir í þulum sem v.l. við fylding(u)r (s.þ.) og gæti stafað af einhverri brenglun eða misskilningi á kenningu. Menn hafa og talið að fylving(u)r ‘sverð’ kæmi fyrir í Þdr. 14, en sú túlkun er helst til vafasöm. Loks er það svo skipskenningin *vág-fylving(u)r þar sem bæði sverðs- og fiskmerkingin eiga jafn illa við kenningarstofninn. Menn hafa tengt þessi orð við lo. fölur, sbr. sverðsheitið fo̢lvir. Eins líklegt er að þær af þessum orðmyndum sem treysta má séu eiginl. s.o. og fylving kv., hver svo sem uppruninn er.