gagla fannst í 2 gagnasöfnum

1 gagl h. ‘(villi)gæs, gæsarungi; ung álft; †fugl’; sbr. nno. gagl (gogl, govl, gaul) ‘villigæs’, sæ. máll. gagel (s.m.), serb. gagula ‘sund- eða vaðfugl’?, lith. gagalas ‘storkur’, rússn. gogolь ‘urtönd’, lith. gagõnas ‘gæsarsteggur’. Orð þessi eru sk. so. gagga og hljóðhermueðlis, sbr. fír. gigren ‘gæs’, lith. gegė̃ ‘gaukur’ og gaĩgalas ‘æðarbliki’ (með frábrugðin stofnsérhljóð). Af gagl er líkl. leitt lo. gaglbjartur ‘ljós á lit’, og nísl. gagl ‘blaðurskjóða, flón’ er e.t.v. s.o. og gagl ‘gæs’, en sbr. gagla s. ‘þvaðra’. Sjá gagga; ath. gaglviður, gogli, gögull og gagl~(2).


2 gagl h. (17. öld) ‘tröllskessa; grýla’. Uppruni óviss, gæti verið s.o. og gagl (1) eða sk. gaga, sbr. nno. gagla ‘reigja sig’, svissn. gagel ‘há og grönn manneskja’, sbr. gaglviður og gegla.