garfaður fannst í 5 gagnasöfnum

garfa Sagnorð, þátíð garfaði

garfa garfaði, garfað hann var að garfa í málinu

garfa sagnorð

grúska (í e-u), fást við (e-ð)

hann er sagnfræðingur og garfar í ýmsu


Fara í orðabók

garfaður so
[Upplýsingafræði]
samheiti hárhamsmegin, sútaður, trefjóttur
[franska] grainé,
[enska] grained,
[norskt bókmál] narvet,
[hollenska] gekorreld,
[þýska] genarbt,
[danska] narvpresset,
[sænska] narvad

garfa s. (18. öld) ‘súta (skinn); gera, fást við, vasast í’. To. úr d. garve (sbr. nno. og sæ. garva) < lþ. garwen, gerwen (nhþ. gerben) ‘súta’, sbr. fhþ. garawen, fe. gearwian, eiginl. ‘undirbúa, ganga (að fullu) frá’. Sjá gera, gervi og gör(r).