gauli fannst í 5 gagnasöfnum

gaul Hvorugkynsnafnorð

Gaul Hvorugkynsnafnorð, götu- eða bæjarheiti

gaula Sagnorð, þátíð gaulaði

gaul -ið gauls

gaula gaulaði, gaulað garnirnar í mér gaula

gaul nafnorð hvorugkyn

það að gaula, óvandaður söngur


Fara í orðabók

gaula sagnorð

fallstjórn: þolfall

væla, gefa frá sér gaul

allir gauluðu þjóðsönginn í lok fundarins

úti gaulaði vindurinn án afláts

garnirnar gaula í <mér>

hungurhljóð heyrast úr líkamanum


Fara í orðabók

1 gaul h. ‘baul, gól’; gaula s. ‘baula, góla’; gauli k. (18. öld, B.H.) ‘boli, tarfur’. Sbr. fær. geyla s. ‘æpa, öskra’; geylan kv. og geyl h. ‘öskur, óp’, nno. gaula s. ‘baula, grenja’, gaul h. ‘öskur’, gaul k. ‘vindhviða’, sæ. gjöla ‘öskra, grenja; braka’, lþ. gaulen ‘tala með kjökurrödd’. Orð þessi eru vísast sk. gjóla, gol (1) og gul (1) og e.t.v. geyja. Af sama toga er líkl. fno. árheitið Gaul, nno. Gaula í Gauldal, og fno. byggðarheitið Gaular kv.ft. svæðið kringum ána Gaul ‒ og Gaulverjar k.ft. íbúar þess svæðis. Sbr. og ísl. bæjarheitin Gaul og Gaulverjabær.


2 gaul kv. eða h.? (18. öld) ‘gátt, op’: dyrnar standa upp á g.; sbr. d. máll. stå på vid gavl, sæ. på vid gavel ‘galopinn’, fe. geaflas ‘kjálkar, skoltar’; < germ. *gaƀ(a)la-, *gaƀul-; ísl. gaul < *gaƀul- (sbr. H.H. 1980a). Sjá gabba, *gafa, gapa, gefja (1) og gófla.


3 gaul- (18. öld) forliður í samsetn. eins og gaulgötugur, gaulopinn, gaulrifinn (sbr. e.t.v. gaul (2)) og gaultómur (sbr. gaul (1)).