geislung fannst í 5 gagnasöfnum

geislungur -inn geislungs; geislungar geislunga|eðja

geislungur nafnorð karlkyn

brjóskhluti rifbeins sem tengir það við bringubeinið


Fara í orðabók

geislungur kk
[Læknisfræði]
[skilgreining] Brjósk á framenda rifs, sem tengir rif við bringubein (rif 1-7), við næsta geislung (rif 8-10) eða er án fremri tengingar (rif 11-12).
[enska] costal cartilage,
[latína] cartilago costalis

geisl, geisli k. ‘stafur, ljósgeisli’; sbr. fær. geisli ‘ljósgeisli, hryggjarliður’, nno. geisl ‘svipa, skíðastafur, ljósrák’, geisle k. ‘ljósgeisli’, sæ. gissel ‘vöndur, keyri’, fd. gis(s)el ‘ljósgeisli’ (to. í finn. kaih(i)la, kais(i)la ‘reyr’), fhþ. geisila, keisala (nhþ. geissel) ‘keyri, vöndur’, langb. gīsil ‘örvarskaft’, fír. giallaim ‘berja með svipu’. Sk. geir (1). Af geisli er leidd so. að geisla ‘senda geisla, ljóma; berast með geislum’, sbr. fær. geisla (s.m.), og geislungur k. ‘bringuteinn, brjóskhluti rifbeins (við bringubeinið)’. Sumir telja að geisli ‘stafur’ og geisli ‘ljósrák’ séu tvö samhljóða en óskyld orð, hið síðarnefnda sk. lith. gaĩsas ‘ljósblik á himni’ (líkl. < *ghais-), en það er ólíklegt, sbr. lat. radius ‘ljósrák; stafur’, e. beam og þ. strahl þar sem þessi tvöfalda merking kemur líka fram. Sjá geir (1), gíll (1), Gísl (3) og gísli.


geislung kv. † ‘vörður, varðsveit’. Sjá gísl (2).