gján fannst í 1 gagnasafni

2 gjá, †gjó kv. ‘léttúð, lausung’; gján kv. (s.m., 18. öld, B.H.); gjáaður l. ‘ölvaður’. Upphafl. merk. e.t.v. ‘oflæti, gort’, sbr. fe. giwian ‘heimta’, fhþ. gewōn ‘gapa’; gjá < *giwō; gján < *gjáan e.t.v. sagnleidd, sbr. fhþ. gewōn. Sjá gjá (1), gjálífi, gjómað(u)r, gjárífur, gjágón, gján og gjár (2); ath. gjóa.


gján kv. (18. öld, B.H.) ‘léttúð,…’; gjáni k. (nísl.) ‘gáskafenginn maður, kjáni; silakeppur’. Sbr. nno. jån k. (h.) ‘sígónandi flón’, jåne s. ‘góna ráðalaus (á e-ð)’, sæ. máll. gjån ‘flón’. Sk. gjá (2). Varðandi orðmyndun, sbr. bjáni, fáni (2), gláni, gljáni og kjáni.