glöggt fannst í 5 gagnasöfnum

glöggt Atviksorð, stigbreytt

glöggur Lýsingarorð

glöggur glögg; glöggt menn töldu hann glögg(v)an STIGB gleggri/glögg(v)ari, gleggstur/glögg(v)astur

glöggt atviksorð/atviksliður

á skýran hátt, greinilega

hún man glöggt eftir atburðinum


Fara í orðabók

glöggur lýsingarorð

athugull, skarpur

glöggir lesendur tóku eftir villu í fréttinni


Sjá 2 merkingar í orðabók

glöggt ao
það stendur glöggt að <við gætum lent>
<þetta> stendur glöggt
það stendur glöggt <hvort hann nær prófinu>

glöggur lo (skarpskyggn)
glöggur lo (skýr, greinilegur)

glöggur, †glo̢ggr, †gløggr, ⊙gleggur l. ‘skarpskyggn; skýr, greinilegur; aðsjáll, nískur’; glöggva kv. ‘(lítið) nákvæmt fiskimið’; glöggva, ⊙gleggja s. ‘rannsaka, skýra’, g. sig ‘átta sig,…’. Sbr. fær. gløggur, nno. gløgg ‘skýr,…’, sæ. máll. glägg ‘fjörugur’, fe. gleaw ‘skarpskyggn, vitur’, fhþ. og fsax. glau ‘skynsamur’, gotn. glaggwaba, glaggwuba (af *glaggwus) ‘vandlega, nákvæmlega’; < germ. *glawwu-, sk. gluggi og glygg (hljsk.); sbr. ennfremur glúmur (1), glúra, glot og glytja, sæ. máll. gluna ‘skotra augum til’, jó. glyne ‘gapa og góna’, þ. máll. (svissn.) glūnen ‘gefa hornauga’, lettn. glūnēt ‘gægjast (í felum)’, mhþ. glūche ‘bjartur, blikandi’ (af germ. *glū̆-, ie. *ǵhleu-). Af glöggur er leitt glöggvingur k. ‘nískur maður’. Sjá gluggi og glygg.