glý fannst í 4 gagnasöfnum

glý -ið glýs

glý
[Læknisfræði]
[skilgreining] Slímgraftarútferð einkennandi fyrir langvinna lekandabólgu í þvagrás.
[enska] gleet

glý h. ‘óhreinindi, móða; †gleði, fögnuður’; glýstamur l. † ‘dapur’; glýja kv. ‘ofbirtublindun; gröftur, vilsa í augum; daufur þerrir; þokumóða’; glýja s. ‘verða (gera e-m) of bjart fyrir augum; ginna með smjaðri’; glýing kv. ‘blekking’; glýjaður l. ‘glaður’; glýjari k. † ‘trúður, skemmtimaður’. Sbr. nno. gly, glyen ‘glær, slímugur,…’, glye kv. ‘slím, e-ð (hálf)gegnsætt, þunn skýjahula’, glyast ‘gruggast, hyljast móðu’; sæ. máll. gli, gly ‘fiskseiði’, fe. gléo, glīw, glīg ‘kátína, skemmtun,…’. Orðið er rótskylt glaður, glaumur og glær en upphafl. mynd ekki fullljós; glý e.t.v. < *glīwa- í hljsk. við glær (< *glaiwa-) eða < *gleuja- (sömu ættar), sbr. gr. khleúē ‘gaman, spaug’ og ísl. glaumur, gluggi, glöggur.


glýr, glýri k. (18. öld, B.H.) ‘skellihlátur’. Ritháttur og uppruni óljós, e.t.v. fyrir glír, glíri, sbr. glíra (s.þ.). Hugsanleg eru þó tengsl eða blöndun við annað orð, sbr. nno. glûr k. ‘hæðnishlátur’. Sjá glúra.