gnýja fannst í 5 gagnasöfnum

gnýja so_alm

gnýja Sagnorð, þátíð gnúði

gnýr Karlkynsnafnorð

gnýja gnúði, gnúið þótt stormurinn gnýi/gnýði á húsunum

gnýr -inn gnýs; gnýir með miklum gný; gný|blásari; gnýs|horn; gný|mikill

gnýja sagnorð

gefa frá sér drynjandi hljóð, þungan gný

brimið gnýr við klettana


Fara í orðabók

gnýr nafnorð karlkyn

samfellt mjög hávært hljóð eins og frá þrumum, sprengingum, brimi eða vélum

ærandi gnýr vélanna yfirgnæfði rödd hans


Fara í orðabók

gnýr nafnorð karlkyn

stór, grá og síðhærð tegund spendýrs, með háreistan búk, bogin horn og hökutopp


Fara í orðabók

gnýr no kk
með gný

gnýja s. (þt. gnúði, †gníða) ‘dynja, bylja; knýja; slípa, þvo’; gnýr k. ‘dynur, hávaði; ekki’. Sbr. nno. gny(a) ‘nudda, síbiðja’, gny ‘hávaði, ys, þröng’, fær. gný(ggj) h., gný(ggj)ur k. ‘dynur, hávaði’; gnýja < *gneu(i)an, sk. gr. khnaúō ‘skrapa’, af ie. *ghneu- af *ghen- ‘skrapa, stinga’. Sjá gnúa, gnauð, gnjóði og gnyðja og -gnjá.


gnýr k. (nísl.) dýr af ættkvísl afrískra klaufdýra (connochaetes). Ummyndað to. úr d. gnu, þ. gnu < holl. gnoe, ættað úr máli Hottentotta.