höggva fannst í 4 gagnasöfnum

höggva so_alm

höggva Sagnorð, þátíð hjó

höggvir Karlkynsnafnorð

höggva hjó, hjuggum, höggvið hann heggur við; þótt við höggvum/hyggjum viðinn

höggva sagnorð

fallstjórn: þolfall

slá (tré, við) með öxi

hann heggur tré í skóginum

hún hjó við í eldinn


Sjá 4 merkingar í orðabók

höggva, †ho̢ggva (tvf.)s. ‘slá (með höggvopni); taka dýfur,…’; sbr. fær. høgga, nno. hogga, sæ. hugga, d. hugge; < *hawwan, sbr. fe. héawan, fsax. hauwan, fhþ. houwan ‘höggva’. Sk. fsl. kovati ‘höggva, smíða’, lith. káuju, káuti ‘slá, smíða, berjast’; sbr. einnig lat. cūdō ‘slæ, ber’. Af höggva er leitt no. högg, †ho̢gg h. < *hawwa-, sbr. fær. høgg, nno. hogg, sæ. og d. hug og fe. ge-héaw. Sjá hey.


höggvarður, höggver, höggvir k. (17. öld) ormsheiti, alg. í rímnakenningum. Eflaust afbökun úr haugvarðr k. † ormsheiti (í þulum), eiginl. ‘sá sem ver eða verndar hauginn’.