haltrandi fannst í 5 gagnasöfnum

haltra Sagnorð, þátíð haltraði

haltrandi Lýsingarorð

haltra haltraði, haltrað

haltra sagnorð

ganga skakkt og rykkjótt vegna meiðsla eða örkumla

ég haltra af því að ég sneri mig í fætinum

hann haltraði inn á pósthúsið á tveimur hækjum


Fara í orðabók

haltur l. ‘sem haltrar (vegna meiðsla eða missmíða á fæti)’; sbr. fær. haltur, nno., sæ. og d. halt, fe. healt, fsax. halt, fhþ. halz, gotn. halts (s.m.). Sk. rússn. koldyka ‘haltur maður’, fír. coll ‘eyðilegging, tjón’, lat. clādēs ‘meiðsli, tjón, ósigur’, gr. kladarós ‘brothættur, hrumur’ (af ie. *kel(ǝ)-d-, *klā-d- ‘slá,…’, sbr. *kel-dh- í hildur og hold). Af haltur er leidd so. haltra, höltra ‘ganga haltur, hökta’, sbr. nno. haltra (s.m.). Sjá helta(st), hjalt og holt (1).