hast fannst í 4 gagnasöfnum

hast -ið hasts fara í hasti; hast|orður

hastur höst; hast STIGB -ari, -astur

hast nafnorð hvorugkyn

<taka saman farangurinn> í hasti

... í flýti


Fara í orðabók

hastur lýsingarorð

óþýður í gangi


Sjá 2 merkingar í orðabók

hast no hvk
í hasti
í hvínandi hasti
í einum hasti
með hasti
í fljúgandi hasti
Sjá 8 orðasambönd á Íslensku orðaneti

hastur no kk
hastur lo
hafa hastinn á
í höstum rómi

hast h., hastur, ⊙hasti k. (17. öld) ‘flýtir, asi’; hasta s. ‘hraða sér’; óp.: það hastar ‘liggur á’. Sbr. nno., sæ. og d. hast. To. úr mlþ. hast ‘flýtir, ákefð’ < ffr. haste (nfr. hâte), sem er to. úr vgerm., sbr. fe. hǣst ‘ákefð, fjandskapur’, fhþ. heisti ‘ákafur, æstur’, af sama toga og gotn. haifst ‘deila’; sbr. heift.


hasta s. (17. öld): h. á e-n ‘þagga niður í e-m (með hörðum skipunarorðum)’; hastorð(u)r l. (físl.) ‘óblíður í tali’; hastur l. ‘byrstur, hranalegur; óþýður, harður í gangi (um hesta)’; hastur líkl. < *harsta-, skylt nno. hersk ‘byrstur, bitur’, mhþ. verharsten ‘harðna’. Sjá harski og herst(u)r.