heim fannst í 6 gagnasöfnum

heim þetta kemur heim og saman

heimur -inn heims; heimar í öðrum heimi; um alla heima og geima; heims|framleiðsla

heim atviksorð/atviksliður

í áttina, á leið að heimili sínu, á leið að heimkynnum eða heimalandi sínu

ertu að fara heim?

hún er komin heim af spítalanum

eftir tveggja daga ferð snerum við heim

hann býr erlendis en flytur heim í sumar

eftir kvöldmatinn fórum við heim á hótelið

þetta kemur heim og saman

þetta passar, stemmir


Fara í orðabók

heimur nafnorð karlkyn

veröldin, hinn óendanlegi alheimur

heimurinn er að þenjast út


Sjá 2 merkingar í orðabók

heim ao

heimur no kk
sjá heiminn
skoða heiminn
segja heiminum góðar nætur
kveðja þennan heim
segja laust við þennan heim
Sjá 62 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Í stað þess að segja flýja heimili sín og snúa aftur til heimila sinna fer vel á því að segja einfaldlega flýja að heiman og snúa aftur heim til sín.

Lesa grein í málfarsbanka

heim ao. ‘(í átt) til heimkynnanna’; sbr. fær. og nno. heim, sæ. hem, d. hjem, fe. hām, fhþ. heim; eiginl. þf. af heimur í merk. ‘heimkynni’, sbr. lat. domum ‘heim’, þf. af domus ‘hús’. Af heim ao. er leitt heimar, heimast ao. (mst., hst.) og heimari, heimri, heimastur l. (mst., hst.), sbr. fær. heimari, heimastur (s.m.). Sjá heimur.


heimur k. ‘jarðríki, veröld; alheimur; veraldargæði; mannfólk; †heimkynni, bústaður’; sbr. fær. heimur ‘veröld’, nno. heim ‘heimkynni, sjónhringur, svæði, lofthvel, veröld’, sæ. hem, d. hjem ‘heimkynni, heimili’, fe. hām (ne. home), fhþ. heim ‘heimkynni, bústaður’, gotn. haims ‘þorp’; < germ. *haima-, *haimi-; sk. fsl. sěmĭja ‘hjú, þræll’, lith. šeimýna, lettn. sàime ‘hjú’; upphafl. merk. ‘(fjölskyldu)bústaður, aðsetur’. Sbr. gr. keĩtai ‘liggur’, koimáō ‘hátta (e-n), svæfi’, lat. cūnae ‘vagga, hreiður’ (< *ḱoi-nā), af ie. *ḱei- ‘liggja’. Merkingarþróunin, ‘heimastöðvar > veröld’, á sér ýmsar hliðstæður, sbr. rússn. mir ‘þorpsfélag; friður, veröld’, gotn. midjungards, fe. middangeard ‘veröld’ (eiginl. miðgarður). Heim-, -heimur kemur fyrir sem liður í mannanöfnum og örn. Sjá heim, heima (1), heimill, heimta, híð, hjón, hjú (1), hýbýli, hýr og hyski.