heima fannst í 6 gagnasöfnum

heima 1 -ð heima fara til síns heima

heima 2 ég á heima hér; stendur heima; þau voru heima fyrir

heimur -inn heims; heimar í öðrum heimi; um alla heima og geima; heims|framleiðsla

heima atviksorð/atviksliður

á heimili sínu, í heimkynnum eða heimalandi sínu

hann ætlar að vera heima í dag

börn þeirra búa ennþá heima

hún ætlar að slappa af heima á hótelinu

<þetta> stendur heima

þetta er alveg rétt, þetta stemmir


Fara í orðabók

heimur nafnorð karlkyn

veröldin, hinn óendanlegi alheimur

heimurinn er að þenjast út


Sjá 2 merkingar í orðabók

heima ao

heimur no kk
sjá heiminn
skoða heiminn
segja heiminum góðar nætur
kveðja þennan heim
segja laust við þennan heim
Sjá 62 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Rétt er með farið að segja hollt es heima hvat.

Lesa grein í málfarsbanka

heima
[Hugbúnaðarþýðingar]
[enska] home

1 heima h. ‘heimkynni, heimili’; sbr. fær. heima (s.m.) og nno. eiga heima (< *haimōn); heima ao. ‘í heimkynnum sínum’, sbr. fær. og nno. heima, sæ. hemma, d. hjemme, fsax. hēme, fhþ. heime; eiginl. þgf. (stf.) af no. heima ‘heimkynni’. Sjá heimur.


2 heima s. ‘taka á heimili sitt, hýsa’; sbr. fgotl. haima (s.m.), fe. hǣman ‘sofa hjá (konu), kvænast’, mhþ. heimen ‘taka heim til sín, kvænast’; < *haimian, leitt af heimur ‘heimili’ (s.þ.).


heimi h. † ‘heimkynni’; sbr. nno. heime h. (s.m.) < *haimia-. Sjá heima (1), heimur og heimis-.


heimur k. ‘jarðríki, veröld; alheimur; veraldargæði; mannfólk; †heimkynni, bústaður’; sbr. fær. heimur ‘veröld’, nno. heim ‘heimkynni, sjónhringur, svæði, lofthvel, veröld’, sæ. hem, d. hjem ‘heimkynni, heimili’, fe. hām (ne. home), fhþ. heim ‘heimkynni, bústaður’, gotn. haims ‘þorp’; < germ. *haima-, *haimi-; sk. fsl. sěmĭja ‘hjú, þræll’, lith. šeimýna, lettn. sàime ‘hjú’; upphafl. merk. ‘(fjölskyldu)bústaður, aðsetur’. Sbr. gr. keĩtai ‘liggur’, koimáō ‘hátta (e-n), svæfi’, lat. cūnae ‘vagga, hreiður’ (< *ḱoi-nā), af ie. *ḱei- ‘liggja’. Merkingarþróunin, ‘heimastöðvar > veröld’, á sér ýmsar hliðstæður, sbr. rússn. mir ‘þorpsfélag; friður, veröld’, gotn. midjungards, fe. middangeard ‘veröld’ (eiginl. miðgarður). Heim-, -heimur kemur fyrir sem liður í mannanöfnum og örn. Sjá heim, heima (1), heimill, heimta, híð, hjón, hjú (1), hýbýli, hýr og hyski.