helsti fannst í 5 gagnasöfnum

heldri heldri; heldra heldri menn; heldra fólk STIGB hástig helstur

heldri lýsingarorð

sem er í hárri þjóðfélagsstöðu, fínn

heldra fólk

heldri menn


Fara í orðabók

helsti lýsingarorð

sem mestu máli skiptir, mesti

við skoðuðum öll helstu söfnin í borginni

tungumálið er eitt helsta sérkenni mannsins

helsta fæða mörgæsa er fiskur


Fara í orðabók

heldri, helstur l. (mst., hst.) ‘merkari, meiri; merkastur, mestur’; heldur, helst ao. (mst., hst.) ‘fremur; frekast’; < germ. *haldiz(a)-, *haldist-, sbr. fær. heldur, helst, nno. helder, helst, sæ. heller (hellre), helst, d. heller(e), helst, gotn. haldis, fhþ. halt, fsax. hald ‘fremur’ og fhþ. halto ‘mjög’. Uppruni óviss. E.t.v. sk. fír. calath ‘harður’ (sjá halur) eða lo. hallur (2). Vafasamt.


helst, helsti(l), †ho̢lzti ao. ‘einkum, frekast; um of’, sjá heldri; endingin -ti (*helzt-ti) verður í síðara máli íslensku að til (helst til), sbr. fs. til, en svarar e.t.v. upphaflega til fe. to og fhþ. zi ‘(um) of’.