hnoðradaus fannst í 1 gagnasafni

-daus k. í sams. hnoðradaus og ferðadaus(i) k. Sjá dausa (1).


1 dausa kv. (nísl.) ⊙ ‘hellirigning; skammademba’; sbr. e.t.v. fær. deysa ‘falla, slengjast niður’, doysin ‘lafandi, slakur’, do(y)sleittur ‘rakur; mistraður, korgaður (um loft)’, nno. døysa ‘kasta í hrúgu; loga dauft, móka’, døysen ‘rakur (um hey), mollulegur (um loft)’; sbr. einnig mhþ. dæsen, tæsen (< *dausian) ‘strá, dreifa’ og dōsen ‘móka’. (Merkingar virðast nokkuð sundurleitar, en rótin gat merkt bæði ‘að rjúka’ og ‘rykast’ og ‘þyrla(st)’). Líkl. eru ísl. hnoðradaus k. ‘dúnhnoðri’ og ferðadaus k. ‘ferðalalli’ þessarar ættar og átt við e-ð lint, samþyrlað og e-ð silalegt. Sjá dos, deysa, dosm, dusa, dúsa (3), dusi, dúskur, dust (1), dys og dysma(st).