hreint fannst í 4 gagnasöfnum

hreinn Lýsingarorð

hreint Atviksorð, stigbreytt

hreint atviksorð/atviksliður

notað til áherslu, í herðandi merkingu

ansi hreint <skemmtilegt>

hispurslaust, hreinskilnislega

alls ekki

hefjast handa og láta ekkert trufla sig

til áherslu: sérstaklega skemmtilegt

ganga hreint til verks

hispurslaust, hreinskilnislega

alls ekki

hefjast handa og láta ekkert trufla sig

til áherslu: sérstaklega skemmtilegt

hreint ekki

hispurslaust, hreinskilnislega

alls ekki

hefjast handa og láta ekkert trufla sig

til áherslu: sérstaklega skemmtilegt

hreint út sagt

hispurslaust, hreinskilnislega

alls ekki

hefjast handa og láta ekkert trufla sig

til áherslu: sérstaklega skemmtilegt


Fara í orðabók

hreint lo hvk
hreint ao
ganga hreint til verks
hreint út sagt
hreint út
segja <þetta> hreint út
segja <honum, henni> <þetta> hreint út
Sjá 8 orðasambönd á Íslensku orðaneti

1 hreinn k. ‘hreindýr, hreindýrstarfur’; sbr. nno. rein (fær. reindjór), sæ. ren, d. rensdyr; < germ. *hraina-, sk. gr. kriós ‘hrútur’, eiginl. ‘hinn hyrndi’, af ie. *ḱ(e)rei-, sbr. *ḱ(e)reu- í hrútur (1) og *ḱer- í horn, hjörtur og hjarsi. Ath. einnig hreiði og hríð(u)r. Hreinn líka pn.


2 hreinn l. ‘tær, skír, ómengaður saurindum, óblandaður’; sbr. fær. reinur, nno. rein, sæ. og d. ren, fsax. hrēni, fhþ. hreini, nhþ. rein, gotn. hrains; < germ. *hraini-, sk. lat. cernō (< crinō) ‘greini að, sía’, gr. krínō ‘skil að, sker úr’, krité̄s ‘dómari’ (sbr. krítik), af ie. rót *krē̆i- ‘skera, skilja að, sía’, sbr. einnig fhþ. rītera, nhþ. reiter (< *hrīðra-) ‘sáld’. Af hreinn eru leiddar so. hreina (s.þ.), hreinka og hreinsa (2).